Newsletter subscribe
Universe

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#10 บทที่ 2 อวกาศ-เวลา : กฎการเคลื่อนที่และกฎความโน้มถ่วงสากลของนิวตัน

Posted: 22/12/2020 at 10:32   /   A Brief History of Time, Universe

นิวตันใช้การวัดของกาลิเลโอเป็นพื้นฐานของกฎการเคลื่อนที่ (Laws of motion)  ในการทดลองของกาลิเลโอ วัตถุที่กลิ้งไปตามทางลาดชันจะถูกกระทำจากแรงเดียวกัน (น้ำหนักของมัน) ซึ่งส่งผลทำให้มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าผลกระทบที่แท้จริงที่เกิดจากแรงคือการเปลี่ยนแปลงความเร็วในการเคลื่อนที่ นอกจากนี้ยังหมายความว่าเมื่อใดก็ตามที่ไม่มีแรงใดๆ มากระทำต่อวัตถุโดย มันจะยังคงเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงด้วยความเร็วเท่าเดิม แนวคิดนี้ระบุไว้อย่างชัดเจนเป็นใน Newton’s Principia Mathematica ตีพิมพ์ในปี 1687 เรียกว่ากฎข้อแรกของการเคลื่อนที่ของนิวตัน จะเกิดอะไรขึ้นกับวัตถุเมื่อมีแรงกระทำ กฎข้อที่สองของการเคลื่อนที่ของนิวตันระบุว่า วัตถุจะเร่งความเร็วหรือเปลี่ยนแปลงความเร็วในอัตราที่เป็นสัดส่วนโดยตรงกับแรงที่มากระทำ (ตัวอย่างเช่นความเร่งของการเคลื่อนที่เป็นสองเท่าถ้าแรงที่มากระทำเป็นสองเท่า) ยิ่งมวลของวัตถุมากขึ้น ความเร่งจะยิ่งน้อยลง (แรงเดียวกันที่กระทำต่อร่างกายที่มีมวลสองเท่าจะทำให้เกิดความเร่งครึ่งหนึ่ง) ตัวอย่างที่คุ้นเคยคือ รถยนต์: ยิ่งเครื่องยนต์มีพลังมากเท่าไหร่อัตราเร่งก็จะยิ่งมากขึ้น แต่รถก็ยิ่งหนักเท่านั้น อัตราเร่งน้อยลงสำหรับเครื่องยนต์เดียวกัน นอกจากกฎการเคลื่อนที่แล้วนิวตันยังค้นพบกฎที่จะอธิบายถึงแรงโน้มถ่วง ซึ่งระบุว่าวัตถุหนึ่งดึงดูดกับวัตถุอื่นๆ ด้วยแรงดึงดูดที่มีขนาดเป็นสัดส่วนโดยตรงกับมวลของวัตถุทั้งสอง ดังนั้นแรงระหว่างวัตถุสองชิ้นจะแข็งแกร่งเป็นสองเท่าหากวัตถุหนึ่ง (วัตถุ A) มีมวลเพิ่มขึ้นสองเท่า กล่าวได้ว่าแรงรวมระหว่างวัตถุ A และ B จะเป็นสองเท่าของแรงเดิม และหากวัตถุหนึ่งมีมวลสองเท่าและอีกวัตถุหนึ่งมีมวลสามเท่า แรงจะมีความแข็งแกร่งเป็นหกเท่า มาดูกันว่าทำไมวัตถุทั้งหมดถึงตกลงมาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นในอัตราเดียวกัน: ตัวที่มีน้ำหนักสองเท่าจะมีแรงโน้มถ่วงสองเท่าที่ดึงมันลงมา แต่มันจะมีมวลเป็นสองเท่าด้วย ตามกฎข้อที่สองของนิวตัน ผลกระทบทั้งสองนี้จะยกเลิกซึ่งกันและกันดังนั้นความเร่งจะเท่ากันในทุกกรณี กฎแรงโน้มถ่วงของนิวตันยังบอกเราด้วยว่า ยิ่งวัตถุอยู่ห่างกันเท่าใด แรงก็ยิ่งน้อยลง กฎแรงโน้มถ่วงของนิวตันระบุว่าแรงดึงดูดของดาวฤกษ์นั้นเท่ากับหนึ่งในสี่ของดาวฤกษ์ที่คล้ายกันซึ่งอยู่ห่างออกไปในระยะทางครึ่งหนึ่ง กฎนี้ช่วยให้เราสามารถทำนายวงโคจรของโลก […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#9 บทที่ 2 อวกาศ-เวลา : กาลิเลโอ vs. อริสโตเติล การเคลื่อนที่

Posted: 20/12/2020 at 11:07   /   A Brief History of Time, Universe

แนวคิดในปัจจุบันของเราเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของวัตถุ ให้ย้อนกลับไปในสมัยกาลิเลโอและนิวตัน ก่อนหน้านี้ผู้คนเชื่ออริสโตเติลซึ่งกล่าวว่าวัตถุนั้นอยู่นิ่งตามธรรมชาติและจะเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อมีแรงกระทำกับมัน ตามตรรกะนั้น วัตถุที่หนักกว่าควรตกลงสู่พื้นโลกเร็วกว่าวัตถุที่เบากว่าเมื่อหล่นลงมา เพราะวัตถุหนักจะมีแรงดึงมากกว่าสู่พื้นโลก คำสอนของอริสโตเติลยังกล่าวอีกว่า เราสามารถเข้าใจจักรวาลทั้งหมดได้เพียงแค่ใช้ตรรกะ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีการตรวจสอบ กาลิเลโอเป็นคนแรกที่สนใจที่จะตรวจสอบทฤษฎีเกี่ยวกับวัตถุที่มีน้ำหนักแตกต่างกันที่ตกลงมาด้วยความเร็วที่ต่างกัน ว่ากันว่ากาลิเลโอแสดงให้เห็นว่าความเชื่อของอริสโตเติลเป็นเท็จโดยทิ้งสิ่งของลงมาจากหอเอนเมืองปิซา แต่จริงๆแล้วเขากลิ้งลูกบอลที่มีน้ำหนักต่างกันลงจากเนินเขาและวัดความเร็ว สถานการณ์จะคล้ายกับของหนักที่ตกลงมาในแนวตั้ง ซึ่งสังเกตได้ง่ายกว่าเนื่องจากความเร็วต่ำกว่า จากการวัดแสดงให้เห็นว่าวัตถุแต่ละตัวมีความเร่งในอัตราเดียวกันไม่ว่าจะมีน้ำหนักเท่าใดก็ตาม ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณปล่อยลูกบอลบนทางลาดที่ลดลงหนึ่งเมตรในทุกๆสิบเมตร ลูกบอลจะกลิ้งลงทางลาดด้วยความเร็วประมาณหนึ่งเมตรต่อวินาทีหลังจากผ่านไปหนึ่งวินาที สองเมตรต่อวินาทีหลังจากผ่านไปสองวินาที และต่อไปไม่ว่าลูกบอลจะหนักแค่ไหน แน่นอนว่าตะกั่วจะตกเร็วกว่าขนนก แต่การที่ขนนกตกช้ากว่าเพราะถูกชะลอตัวโดยแรงต้านของอากาศ หากการทิ้งสิ่งของให้ตกลงมาในที่มีความต้านทานอากาศน้อย เช่น การทิ้งตะกั่วสองชิ้นที่มีน้ำหนักแตกต่างกันให้ตกลงมา พวกมันจะตกลงมาด้วยอัตราเร็วเดียวกัน บนดวงจันทร์ซึ่งไม่มีอากาศที่จะทำให้สิ่งต่างๆ ตกช้าลง นักบินอวกาศ David R.Scott ได้ทดลองให้เห็นว่าขนนกและตะกั่วตกลงมากระแทกพื้นในเวลาเดียวกัน     Major Lazer – Cold Water (feat. Justin Bieber & MØ) (YouTube)     ฟิสิกส์ของอริสโตเติล wired.com ฟิสิกส์ของอริสโตเติล (384–322 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นรูปแบบของวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แนวคิดหลักทางฟิสิกส์ของอริสโตเติล ได้แก่ […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#8 บทที่ 1 ภาพของจักรวาลของเรา : ทฤษฎีเดียวที่สามารถอธิบายทุกสิ่งในจักรวาล (A Theory of Everything)

Posted: 17/12/2020 at 12:38   /   A Brief History of Time, Universe

ในการพูดคุยเกี่ยวกับธรรมชาติของจักรวาล เพื่อหารือเกี่ยวกับคำถามต่างๆ เช่น จักรวาลมีจุดเริ่มต้นหรือไม่ อันดับแรกต้องรู้ว่าทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์คืออะไร ฉันจะใช้มุมมองที่เข้าใจง่ายว่า ทฤษฎีเป็นเพียงแบบจำลองของจักรวาลและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับปริมาณในแบบจำลองกับสิ่งที่เราสังเกตได้ มันมีอยู่ในจิตใจของเราเท่านั้น (ไม่ว่าจะหมายถึงอะไรก็ตาม) ทฤษฎีจะเป็นทฤษฎีที่ดีได้หากเป็นไปตามข้อกำหนดสองประการ (1) อธิบายเหตุการณ์อย่างถูกต้องตามแบบจำลอง (2) ทำนายผลลัพธ์หรือการสังเกตในอนาคตได้อย่างแม่นยำ ตัวอย่างเช่น อริสโตเติลเชื่อทฤษฎีของ Empedocles ว่า ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นจากธาตุทั้งสี่ ดิน อากาศ ไฟ และน้ำ นั้นเรียบง่าย แต่ไม่ได้ทำนายผลลัพธ์ใดๆ ในทางตรงข้ามทฤษฎีแรงโน้มถ่วงของนิวตันเป็นไปตามแบบจำลองที่ง่ายกว่า ที่ว่าร่างกายดึงดูดกันด้วยแรงที่ได้สัดส่วนกับมวลของมัน และแปรผกผันกับกำลังสองของระยะห่างระหว่างมวล ซึ่งทฤษฎีแรงโน้มถ่วงของนิวตันสามารถทำนายการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ ได้อย่างแม่นยำ   Stephen Hawking ชี้ให้เห็นว่าทฤษฎีทางกายภาพทั้งหมดเป็นเพียงทฤษฎีชั่วคราว ทฤษฎีเหล่านี้เป็นสมมติฐานที่เราไม่สามารถพิสูจน์ได้ แม้ว่าการทดลองก่อนหน้านี้จะสนับสนุนสมมติฐานของเรา แต่เราก็ไม่สามารถพูดได้อย่างมั่นใจว่าการทดลองครั้งต่อไปจะเห็นด้วยเช่นกัน ในทางกลับกันเราสามารถมีทฤษฎีที่พิสูจน์ไม่ได้ หากเราพบข้อสังเกตเพียงข้อเดียวที่ไม่เห็นด้วยกับการคาดการณ์ของมัน Hawking อ้างถึงนักปรัชญาวิทยาศาสตร์ Karl Popper ซึ่ง Popper เน้นย้ำว่าทฤษฎีที่ดีจะต้องมีความโดดเด่นด้วยข้อเท็จจริงที่ว่า จะต้องทำการคาดการณ์ที่เราสามารถหักล้างโดยหลักการ หรือเป็นเท็จโดยการสังเกต เป็นแนวคิดที่เรียบง่าย แต่เป็นสิ่งที่ควรคำนึงถึง   โดยปกติแล้วทฤษฎีใหม่ส่วนใหญ่เป็นส่วนขยายของทฤษฎีก่อนหน้านี้ ตัวอย่างเช่น […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#7 บทที่ 1 ภาพของจักรวาลของเรา : การขยายตัวของจักรวาลบ่งชี้จักรวาลมีจุดกำเนิด

Posted: 12/12/2020 at 16:30   /   A Brief History of Time, Universe

คำถามที่ว่าจักรวาลมีจุดเริ่มต้นในเวลาหรือไม่และมีพื้นที่จำกัดหรือไม่ นักปรัชญา อิมมานูเอล คานท์ ได้พิจารณาคำถามนี้อย่างมากมายในผลงานชิ้นสำคัญของเขา (และคลุมเครือมาก) ชื่อ “Critique of Pure Reason (การวิจารณ์ด้วยเหตุผลบริสุทธิ์)” ที่ตีพิมพ์ในปี 1781 เขาเรียกคำถามเหล่านี้ว่า antinomies ซึ่งหมายถึงความขัดแย้งด้วยเหตุผลอันบริสุทธิ์ เพราะเขารู้สึกว่าทั้งสองความคิดที่ว่าจักรวาลมีจุดเริ่มต้นและเป็นนิรันดร์ – มีข้อโต้แย้งที่น่าสนใจ คานท์ให้เหตุผลว่า ถ้าจักรวาลมีจุดเริ่มต้น ก็จะมีช่วงเวลาที่ไม่มีที่สิ้นสุดก่อนก่อนหน้านั้น ดังนั้นทำไมจักรวาลจึงควรเริ่มต้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ในความเป็นจริงทั้ง thesis และ antithesis เป็นข้อโต้แย้งเดียวกัน ทั้งสองตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่า เวลายังคงย้อนกลับไปตลอดกาลไม่ว่าจักรวาลจะดำรงอยู่ตลอดไปหรือไม่ก็ตาม ดังที่เราจะเห็นแนวคิดเรื่องเวลาไม่มีความหมายก่อนจุดเริ่มต้นของจักรวาล สิ่งนี้ถูกชี้ให้เห็นเป็นครั้งแรกโดยเซนต์ออกัสติน เมื่อถูกถามว่า “พระเจ้าทำอะไรก่อนที่จะสร้างจักรวาล” ออกัสตินไม่ตอบ: “เขากำลังเตรียมนรกสำหรับคนที่ถามคำถามเช่นนี้” แต่เขาบอกว่าเวลาเป็นสมบัติของจักรวาลที่พระเจ้าสร้างขึ้นและเวลานั้นไม่เคยมีมาก่อนการเริ่มต้นของจักรวาล หมายเหตุ: นักปรัชญาชาวเยอรมันชื่อ อิมมานูเอล คานท์ (Immanuel Kant) ได้ตีพิมพ์ “Critique of Pure Reason (การวิจารณ์ด้วยเหตุผลบริสุทธิ์)” ในปี 1781 ซึ่งมีความยาวมากและยากแก่การเข้าใจเนื่องจากเป็นร้อยแก้วและคำศัพท์ที่ซับซ้อน      R3HAB […]

No Comments read more

กำเนิดและวิวัฒนาการของจักรวาล#27 ยุคมืดของจักรวาลและดาวฤกษ์ดวงแรก

Posted: 07/12/2020 at 10:41   /   Origin and Evolution of The Universe, Universe

จักรวาลของเราเริ่มต้นด้วยการระเบิดครั้งใหญ่ที่เรียกว่าบิกแบงเมื่อประมาณ 13.7 พันล้านปีก่อน จักรวาลยุคต้นประกอบด้วยพลาสม่าที่ร้อนและมีความหนาแน่นสูงมากด้วยอนุภาคของแสง (โฟตอน) และอนุภาคของสสารที่มีประจุหรือไอออน (ion) เช่น โปรตอน นิวตรอน และอิเล็กตรอน จักรวาลช่วงเวลานี้มีลักษณะทึบแสง ต่อมาประมาณ 380,000 ปีหลังจากบิกแบง จักรวาลเย็นตัวลง อะตอมของไฮโดรเจนและฮีเลียมได้เริ่มก่อตัว เป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า Recombination อะตอมเกือบทั้งหมดซึ่งส่วนใหญ่เป็นอะตอมไฮโดรเจนมีสภาวะเป็นกลาง (อะตอมของไฮโดรเจนที่มีโปรตอนหนึ่งตัวและอิเล็กตรอนหนึ่งตัวซึ่งไม่มีประจุโดยรวม) ซึ่งทำให้แสงเดินทางได้อย่างอิสระเป็นครั้งแรก เนื่องจากแสงนี้ไม่ได้กระจัดกระจายเนื่องจากอิเล็กตรอนอิสระอีกต่อไป จักรวาลไม่ทึบแสงอีกต่อไป! ในช่วงเวลานี้เกิด “รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (Cosmic Microwave Background; CMB)” ที่ทำให้จักรวาลมีลักษณะโปร่งใส อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ CMB ถูกตราตรึงบนจักรวาล จักรวาลกลับมากลายเป็นทึบแสงอีกครั้งดังคำอธิบายข้างล่าง     ยุคมืดของจักรวาล (Cosmic Dark Ages) การแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (Cosmic Microwave Background Radiation; CMB) เป็นการส่งผ่าน “พลังงานความร้อน” ในลักษณะเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (electromagnetic wave) มันเป็นรังสีที่เก่าแก่ที่สุดในจักรวาลที่เกิดเมื่อ 380,000 […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#6 บทที่ 1 ภาพของจักรวาลของเรา : God Created The Universe?

Posted: 30/11/2020 at 15:34   /   A Brief History of Time, Universe

The beginning of the universe had, of course, been discussed long before this. According to a number of early cosmologies and the Jewish/ Christian/ Muslim tradition, the universe started at a finite, and not very distant, time in the past. One argument for such a beginning was the feeling that it was necessary to have “First […]

No Comments read more

กำเนิดและวิวัฒนาการของจักรวาล#26 ฮับเบิลค้นพบการขยายตัวของจักรวาล

Posted: 25/11/2020 at 23:09   /   Origin and Evolution of The Universe, Universe

เนบิวลา (Nebula) sci-news.com เนบิวล่า (Nebula) คือ กลุ่มของก๊าซและฝุ่นผงที่รวมตัวกันอยู่ในอวกาศ เมื่อเราใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องดู จะเห็นเป็นก้อนหมอกเมฆขนาดใหญ่ที่เปร่งแสงสีสวยงามที่ปะปนอยู่ในกลุ่มดวงดาว เนบิวล่าส่วนใหญ่มีขนาดกว้างใหญ่ บางชนิดมีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยปีแสง องค์ประกอบหลักของเนบิวลาคือแก๊สไฮโดรเจน เนบิวลาบางชนิดมาจากก๊าซและฝุ่นละอองที่เกิดจากการระเบิดของดาวฤกษ์ที่กำลังจะตาย เช่น ซูเปอร์โนวา เนบิวล่าอื่นๆ เป็นบริเวณที่ดาวดวงใหม่เริ่มก่อตัว     Sanna Nielsen – Undo (Youtube)     ดาวแปรแสงเซเฟอิด (Cepheid variable star) en.wikipedia.org ดาวทุกดวงมีการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ความหนาแน่น และความสว่าง แต่สำหรับดาวฤกษ์ส่วนใหญ่ เช่น ดวงอาทิตย์ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้มีขนาดเล็กมาก อย่างไรก็ตามในดาวบางดวง เช่น ดาวแปรแสงเซเฟอิด (Cepheid variable stars) การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีขนาดใหญ่และสังเกตเห็นได้ง่าย ความสว่างของดาว Cepheid มีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากก๊าซฮีเลียมที่อยู่ภายในนั้นร้อนและขยายตัว จากนั้นจะเย็นตัวลงและหดตัวลง   กราฟข้างบนแสดงความสัมพันธ์ระหว่างความส่องสว่างและระยะเวลา จะเห็นว่าดาวแปรแสงเซเฟอิด (Cepheid variable stars) […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#5 บทที่ 1 ภาพของจักรวาลของเรา : Newton and the Infinite Static Universe

Posted: 21/11/2020 at 14:02   /   A Brief History of Time, Universe

    มีการให้คำอธิบายในเวลาต่อมาในปี 1687 เมื่อ เซอร์ไอแซก นิวตัน ตีพิมพ์ “Philosophiae Naturalis Principia Mathematica” ซึ่งอาจเป็นงานเดี่ยวที่สำคัญที่สุดด้านวิทยาศาสตร์กายภาพเท่าที่เคยตีพิมพ์มา ในนั้นนิวตันไม่เพียงแต่หยิบยกทฤษฎีว่าวัตถุเคลื่อนที่อย่างไรในอวกาศและเวลา แต่เขายังพัฒนาคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนซึ่งจำเป็นในการวิเคราะห์การเคลื่อนที่เหล่านั้นด้วย นอกจากนี้นิวตันได้ตั้งกฎความโน้มถ่วงสากลที่แต่ละวัตถุในจักรวาลถูกดึงดูดเข้าหาวัตถุอื่นๆ ด้วยแรงดึงดูดที่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ตามวัตถุที่ใหญ่ขึ้นและยิ่งอยู่ใกล้กันมากขึ้น แรงนี้เป็นแรงเดียวกันกับที่ทำให้วัตถุตกลงสู่พื้น (นิวตันได้รับแรงบันดาลใจเกี่ยวกับแรงโน้มถ่วงจากแอปเปิ้ลตกใส่หัวของเขา นิวตันเองก็เคยกล่าวไว้ว่าความคิดเรื่องแรงโน้มถ่วงเข้ามาหาเขา ในขณะที่เขานั่ง “อยู่ในอารมณ์ครุ่นคิด” และ “อยู่ดีๆ ก็มีแอปเปิ้ลหล่นลงมา”) นิวตันแสดงให้เห็นว่าตามกฎแรงโน้มถ่วงของเขาทำให้ดวงจันทร์เคลื่อนที่เป็นวงโคจรเป็นวงรีรอบโลก และทำให้โลกและดาวเคราะห์เคลื่อนที่ตามเส้นทางวงรีรอบดวงอาทิตย์   แบบจำลองโคเปอร์นิกัน (แบบจำลองของนิโคลัส โคเปอร์นิคัส ที่มีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาล-ผู้เขียน) ได้ล้มล้างทรงกลมท้องฟ้าของปโตเลมี (ที่มีโลกเป็นศูนย์กลางของจักรวาล-ผู้เขียน) และแบบจำลองนี้มีแนวคิดที่ว่าจักรวาลมีขอบเขต เนื่องจาก “ดาวตรึง (Fixed stars)” ไม่ได้เปลี่ยนตำแหน่ง นอกเหนือจากการหมุนบนท้องฟ้าที่เกิดจากโลกหมุนรอบแกนของมัน จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะสมมุติว่าดาวตรึงเป็นวัตถุเหมือนดวงอาทิตย์ของเรา แต่อยู่ห่างออกไปมาก นิวตันตระหนักว่า ตามทฤษฎีแรงโน้มถ่วงของเขา ดวงดาวควรดึงดูดซึ่งกันและกัน ดังนั้นตามหลักแล้วดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่อยู่กับที่ พวกมันจะไม่ถล่มตัวลงด้วยกันในบางประเด็นหรือ? ในจดหมายที่เขียนถึง Richard Bentley ในปี 1691 ซึ่งเป็นนักคิดชั้นนำอีกคนในสมัยของเขา […]

No Comments read more

กำเนิดและวิวัฒนาการของจักรวาล#25 รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาลตอนที่ 4 CMB Reveals Cosmic Composition

Posted: 10/11/2020 at 22:40   /   Origin and Evolution of The Universe, Universe

รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (Cosmic Microwave Background: CMB) เป็นการส่งผ่าน “พลังงานความร้อน” ในลักษณะเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า CMB เป็นรังสีที่เก่าแก่ที่สุดของจักรวาล มีอายุประมาณ 380,000 ปีหลังการเกิดระเบิดครั้งใหญ่บิกแบง (Big Bang) หรือประมาณ 13.8 ล้านปีก่อน ก่อนหน้านี้จักรวาลมีความร้อนและหนาแน่นมากจนทึบแสงทั้งหมด เมื่อจักรวาลเย็นลง (อุณหภูมิของจักรวาลอยู่ที่ 3,000 เคลวิน) มากพอที่จะทำให้โปรตอนและอิเล็กตรอนรวมตัวกันเป็นอะตอมของธาตุไฮโดรเจน (75%) และฮีเลียม (25%) ทำให้จักรวาลในช่วงนี้กลายมาเป็นโปร่งใส เนื่องจากอนุภาคของแสงหรือโฟตอนไม่กระเจิงจากการชนกับอิเล็กตรอนอิสระอีกต่อไป แสงสามารถเดินทางผ่านอวกาศนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แสงบางส่วนมุ่งหน้ามายังโลกและเรียกแสงนี้ว่า รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล หรือ CMB ที่มีความถี่อยู่ในย่านความถี่ของคลื่นไมโครเวฟ ถูกตรวจจับได้โดยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ (radio telescope)     Ellie Goulding – Burn (Youtube)   แผนที่ท้องฟ้าของ CMB   (a) COBE : 1990 map, angular resolution […]

No Comments read more

ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History Of Time) โดย สตีเฟน ฮอว์คิง#4 บทที่ 1 ภาพของจักรวาลของเรา : Heliocentric Model

Posted: 04/11/2020 at 12:40   /   A Brief History of Time, Universe

    บทแรก (ภาพของจักรวาลของเรา) “ประวัติย่อของกาลเวลา (A Brief History of Time)” โดย สตีเฟน ฮอว์คิง รูปแบบที่เรียบง่ายนี้ได้รับการเสนอในปี 1514 โดย นิโคลัส โคเปอร์นิคัส นักบวชชาวโปแลนด์ (ในตอนแรกอาจเพราะกลัวว่าคริสตจักรจะตราหน้าเขาว่าเป็นคนนอกรีต โคเปอร์นิคัสจึงเผยแพร่แบบจำลองของเขาโดยไม่เปิดเผยตัวตน) ความคิดของเขาคือดวงอาทิตย์หยุดนิ่งที่ศูนย์กลาง โลกและดาวเคราะห์เคลื่อนที่เป็นวงโคจรเป็นวงกลมรอบดวงอาทิตย์ เกือบหนึ่งศตวรรษผ่านไปก่อนที่ความคิดนี้จะถูกนำมาใช้อย่างจริงจัง จากนั้นนักดาราศาสตร์สองคน – โยฮันเนส เคปเลอร์ ชาวเยอรมัน และกาลิเลโอ กาลิเลอี ชาวอิตาลี – สานต่อแนวคิดนี้ต่อสาธารณชนเพื่อสนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัส แม้ว่าจะมีการทำนายวงโคจรไม่ค่อยตรงกับที่สังเกต การสิ้นสุดของทฤษฎี Aristotelian / Ptolemaic เกิดขึ้นในปี 1609 ในปีนั้นกาลิเลโอเริ่มสังเกตท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่เขาประดิษฐ์ขึ้นเอง เมื่อเขามองไปที่ดาวพฤหัสบดี กาลิเลโอพบว่ามีดาวเทียมหรือดวงจันทร์ขนาดเล็กหลายดวงโคจรรอบดาวพฤหัสบดี นี่เป็นนัยว่าทุกสิ่งไม่จำเป็นต้องโคจรรอบโลกโดยตรงอย่างที่อริสโตเติลและปโตเลมีคิด (แน่นอนว่ายังคงเป็นไปได้ที่จะเชื่อว่า โลกหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางของจักรวาล และดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีเคลื่อนที่ไปบนเส้นทางที่ซับซ้อนรอบโลก ทำให้ดูเหมือนว่าพวกมันโคจรรอบดาวพฤหัสบดี อย่างไรก็ตามทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสง่ายกว่ามาก) ในขณะเดียวกัน โยฮันเนส เคปเลอร์ ได้แก้ไขทฤษฎีของโคเปอร์นิคัส เคปเลอร์บอกว่าดาวเคราะห์ไม่ได้เคลื่อนที่เป็นวงกลม แต่เป็นวงรี […]

No Comments read more